Ταξιδεύοντας...

Είναι από τις στιγμές που νοιώθεις πραγματικά ελεύθερος. Βλέπεις τα τοπία να αλλάζουν απ' έξω, και οι σκέψεις κυλάνε. Προσωπικά σε τέτοιες στιγμές σκέφτομαι πως θα ήταν η ζωή αν ταξίδευα συνεχώς. Να έχω δηλαδή ένα σάκο, τα απαραίτητα και προαιρετικά καλή παρέα! Να ζω με χρήματα από εφήμερες δουλειές στους τόπους που θα πηγαίνω, γυρίζοντας έτσι όλο τον κόσμο, κάθε βουνό κάθε ποτάμι, κάθε πολιτισμό και κυρίως πολλούς ανθρώπους! Ποτέ εδώ-πότε εκεί, χωρίς μόνιμη κατοικία. "Όπου γης και πατρίς", να κοιμάμαι κάτω από δέντρα ή σε παγκάκια.
Δεν είναι αυτή η απόλυτη ελευθερία; Να μην έχεις φόβο για το αν θα σε ληστέψουν καθώς δεν θα έχεις τίποτα να χάσεις, να μην έχεις αγωνία για το πως θα φαίνεσαι στους άλλους καθώς δεν θα τους ξαναδείς, να μην είσαι βολεμένος στο ζεστό σπίτι σου, να μην είσαι εγκλωβισμένος σε μια πόλη, μια χώρα, μια ήπειρο. Απόλυτη ανεξαρτησία και να ξέρεις ότι μπορείς να βασίζεσαι σε σένα. Τέτοια συναισθήματα δεν βγάζουν όλα τα ταξίδια άλλωστε; Μ' αρέσει πολύ να ταξιδεύω, ανεξαρτήτως προορισμού, καιρού ή μέσου. Με ηρεμεί και μου δίνει δυνάμεις, όπως και στον καθένα. Το κυριότερο... συλλέγεις εμπειρίες.